Als wij ouder worden krijgen we rimpels. Dat komt omdat onze bindweefsel- en huidcellen niet meer zo goed functioneren als toen wij jong waren. Wij kunnen steeds slechter onthouden en vergeten dingen. Onze hersencellen zijn niet meer zo actief als vroeger en ook ons immuunsysteem is onderhevig aan het ouderdomsproces. Infectiezieken treden vaker bij ons op en wij hebben meer tijd nodig om van ziekten en inspanning te herstellen.

Ouder worden is niets anders dan een voortschrijdende functieafname van onze cellen, weefsels en organen en daarmee een voortschrijdende functieafname van onze immuun- en afweersystemen en ons regeneratief vermogen.

Deze functieafname van onze cellen begint rond ons achttiende levensjaar en beïnvloedt niet alleen de duur van de rest van ons leven, maar ook de kwaliteit daarvan.

De intensiteit en de snelheid van het in ons lichaam afspelende ouderdomsproces hangen in grote lijnen van drie groepen van factoren af:

• Erfelijke factoren, verankerd in onze chromosomen
• Externe factoren, zoals voeding, roken, beweging, stress
• Door het lichaam aangemaakte schadelijke stoffen, de zogenaamde “vrije radicalen”.

Vrije radicalen worden door ons eigen lichaam geproduceerd en zijn natuurlijke afvalstoffen. Helaas veroorzaken deze vrije radicalen, elke dag weer, een klein beetje schade aan onze cellen, hetgeen op langere termijn tot waarneembare functieafname van onze systemen leidt.

Kijkend naar de drie eerdergenoemde groepen van factoren die het ouderdomsproces bepalen, dan kunnen wij vaststellen dat ten aanzien van de erfelijke factoren, ondanks al het onderzoek, nog niet veel verricht kan worden. Afhankelijk van onze discipline zijn de externe factoren wel positief beïnvloedbaar. Ten aanzien van de derde factor kunnen wij ook invloed uitoefenen. De aanmaak van de vrije radicalen kan weliswaar niet verhinderd worden, de vrije radicalen kunnen echter wel geneutraliseerd worden.